ویژه نامه شهادت امام علی النقی الهادی (علیه السلام) 1389

 متوكل " ابن سكیت " را برای آزمون امام هادی (علیه السلام) می‌طلبد 

متوكل از عالم بزرگ عصر خویش یعقوب بن اسحاق مشهور به "ابن سكیت" خواست كه از امام هادی علیه السلام سؤالاتی بپرسد تا حضرت از جواب باز ماند و از مقام و شوكت امام بكاهد .

"ابن سكیت" سوالی دشوار آماده كرد. در كاخ عباسی انجمن علمی فراهم شد كه در آن، متكلمین، فقها و در رأس آنان متوكل در آن جمع بودند. ابن سكیت از امام هادی (علیه‌السلام) این سؤال را مطرح نمود:

"چرا خداوند معجزات پیامبران را گوناگون قرار داد؟"

"چرا خدا موسی را با معجزه عصا و ید بیضاء، عیسی را با معجزه بهبود بخشیدن به افراد مبتلا به مرض پیسی و نابینا و زنده كردن مردگان و محمد (صلی الله علیه و آله) را با معجزه قرآن و شمشیر مبعوث كرد؟"

امام در پاسخ فرمود:

خداوند موسی را با معجزه عصا  و ید بیضا، در زمانی مبعوث نمود كه "سحر" عنصر غالب جامعه بود بنابراین خداوند با این معجزه او را برانگیخت تا سحر آنان را مغلوب اعجاز خود نماید و آنان را مبهوت و درمانده كند و حجت را به آنان تمام نماید .

و عیسی را با اعجاز درمان برص و كوری و زنده كردن مردگان به اذن خدا در زمانی فرستاد كه طب و پزشكی در جامعه غالب بود. خداوند پیامبر اسلام را با قرآن و شمشیر در زمانی برانگیخت كه شعر و شمشیر بر جامعه مسلط بود، پیامبر نیز با قرآن تابان و شمشیر برّان، شاعران را مبهوت و شمشیركشان را منكوب كرد و حجت حق را برایشان ثابت نمود.

در مقابل جواب امام، ابن سكّیت پرسید: «پس الآن حجت چیست؟» حضرت امام هادی علیه‌السلام فرمود: «عقل كه دروغ‌پرداز بر خداوند را می‌شناسد و او را تكذیب می‌كند.»

ابن سكیّت اظهار درماندگی و ناتوانی كرد و از ادامه بحث خودداری نمود یحیی بن اكثم شروع به توبیخ كردن او نمود و گفت: ابن سكیت را چه به مناظره! 

--------------------------------------------------------

 منبع:

شریف قرشی، باقر،‌ تحلیلی از زندگانی امام هادی علیه السلام 

--------------------------------------------------------

 آیا " جعفر کذاب " پسر امام هادی بود؟  

آیا امام حسن عسکری علیه السلام برادری به اسم جعفر کذاب داشته است؟ اگر چنین است، پس چگونه او که فرزند امام هادی و تحت تربیت او بود، دچار انحراف گردید؟

در مورد اینکه امام هادی علیه السلام فرزندی به نام جعفر معروف به جعفر کذاب داشته اند، میان مورخین شیعی و حتی غیر شیعی اختلافی نیست.

اما باید دانست که ائمه علیهم السلام به جهت آگاهی کامل به تمام جوانب مسائل تربیتی و رعایت دقیق آنها در مورد فرزندان خود، انسانهای صالحی را تحویل جامعه اسلامی دادند که در طول تاریخ جوامع اسلامی بهره های فراوانی از وجود این افراد بردند و هر کدام منشأ خدمات زیادی بودند و حتی امروزه نیز بارگاه و مرقدشان محلی برای جذب قلوب بسوی دین و معنویت است. اما نکته مهم این است که تربیت صحیح به معنای سلب اختیار و جبر نیست.

یعنی حتی برای کسی که در نهایت تربیت صحیح قرار گرفته، هر لحظه ممکن است در اثر عدم مراقبت و رعایت مسائل تربیتی و بروز عوامل انحراف، به سوی فساد کشیده شود. پس هر چند ائمه علیهم السلام و انبیاء الهی فرزندان خود را تربیت صحیح نموده اند، ولی ممکن است بعضی از فرزندان در اثر حسادت یا حب جاه و مقام و یا همنشینی با افراد ناباب، دچار انحراف گردند.

البته نباید نقش بعضی از مادران را از نظر دور داشت چون بر اساس قانون وراثت، انتقال بعضی از صفات مادر به فرزند، زمینه انحراف را در آنها آماده تر می کند.

به همین دلایلی که بیان شد برخی از فرزندان انبیاء الهی نیز از مسیر حق منحرف شدند و به راه تباهی رفتند، چنانکه خداوند در مورد فرزند نوح می فرماید:

قَالَ یا نُوحُ إِنَّهُ لَیس مِنْ أَهْلِک إِنَّهُ عَمَلٌ غَیرُ صلِحٍ فَلا تَسئَلْنِ مَا لَیْس لَک بِهِ عِلْمٌ إِنی أَعِظک أَن تَکُونَ مِنَ الْجَهِلِینَ (1) 

ای نوح! او از اهل تو نیست! او عمل غیر صالحی است فرد ناشایسته‏ای است‏! پس، آنچه را از آن آگاه نیستی، از من مخواه! من به تو اندرز می‏دهم تا از جاهلان نباشی!!

--------------------------------------

تهیه کننده : ح.عسگری

تنظیم : س.آقازاده

1- سوره هود، آیه 46